Χριστούγεννα του 2011 και όλα έδειχναν πως θα τα περάσω στην Καστοριά …(ναι-ναι καλά διαβάσατε εγώ στην Καστοριά ενώ το Τ.Ε.Ι θα ήταν κλειστό). Έτσι είχαμε πει πως μιας και φέτος είναι τα τελευταία μας Χριστούγεννα στην Καστοριά θα ήταν όμορφα αν τα περνούσαμε εκεί , φυσικά η καλή παρέα είναι απαραίτητη και παρόλο που θα ήμασταν μόνο τέσσερις είμαι σίγουρος πως θα ήταν μια πολύ ξεχωριστή εμπειρία. Πήρα βαθιές ανάσες , το έλεγα κάθε μέρα στον εαυτό μου και τελικά είχα προετοιμαστεί ψυχολογικά για τα πρώτα μου Χριστούγεννα στην Καστοριά, μετά από τόσους εορτασμούς της Αναστάσεως του Κυρίου σε αυτό το μέρος νομίζω πως ήταν καιρός να γιορτάσω και την γέννησή του. Μιας και λοιπόν θα έμενα στο Άργος δεν έπρεπε να κάνω και εγώ κάτι; Έπρεπε! Λοιπόν ένα σαββατοκύριακο που με επισκέφτηκαν οι γονείς μου και μετά από την ενημέρωση περί παραμονής μου στην Καστοριά για τον εορτασμό των Χριστουγέννων (πόσες φορές το έχω πει ακόμα και εγώ έχασα το μέτρημα) η μητέρα μου , μου είπε πως υπάρχουν στολίδια και ένα μικρό δεντράκι για να το στολίσω το σπίτι μου. Η χαρά μου μεγάλη μιας και δεν θα έδινα λεφτά για κάποιο δεντράκι, ΔΝΤ έχουμε δεν μπορούμε να κάνουμε περιττά έξοδα. Σιγά-σιγά λοιπόν ξεκίνησα να απλώνω τα διάφορα στολίδια μέσα στην σαλοκουζίνα μου και τέλος να βάζω το μικρό δεντράκι κάπου ψηλά ώστε να δείχνει ωραίο και να φαίνεται .Μετά τύλιξα και κάτι λαμπάκια γύρω του και μόλις τα άνοιξα το μικρό αυτό δεντράκι έμοιαζε μαγικό. Κάπως έτσι μου ήρθε και η έμπνευση γι αυτό το άρθρο. Το δεντράκι μου είχε πάνω στην κορυφή του όχι κάποιο αγγελάκι , ένα αστέρι βρε αδερφέ θα φάνταζε η ιδανική λύση τώρα , αλλά είχε δύο μικρά γουράκια για το έτος 2007. Ναι το έτος οπού έφυγα από την Θεσσαλονίκη για να πάω να φοιτήσω στην Καστοριά. Και τότε συνειδητοποίησα το πόσο γρήγορα είχαν περάσει τα τέσσερα αυτά χρόνια και του χρόνου πλέον θα είμαστε απόφοιτοι. Τέτοιες σκέψεις είχα συνέχεια στο μυαλό μου και σαν να μην έφτανε αυτό χαλάσανε και τα λαμπάκια στο μικρό δεντράκι μου …Θέλεις το ότι το ύψος μου που δεν διαφέρει και πολύ από το μικρό δεντράκι θέλεις η μανία μου να κάνω συνέχεια παραλληλισμούς με ότι βρίσκεται μέσα στο οπτικό μου πεδίο, δεν ξέρω τι πάντως μου ήρθε. Πριν τέσσερα χρόνια αν με ρωτούσες δεν πίστευα ΠΟΤΕ ότι θα πατούσα μετά τα 18 μου στην Καστοριά , αλλά ποιος θα μου έλεγε ότι όχι μόνο θα το πατούσα αλλά θα φοιτούσα εκεί και θα είχα και δικό μου σπίτι. Τώρα ; Το μόνο που σκέφτομαι είναι γιατί να μην σπουδάζω στο Πολυτεχνείο ώστε να έχω περισσότερο χρόνο κοντά σας. Αν λοιπόν αναλογιστώ το τι κέρδισα μέσα σε αυτά τα τέσσερα χρόνια σπουδών στο Τ.Ε.Ι σίγουρα δεν είναι η γνώση, δεν έχω μάθει τίποτα πάνω στους υπολογιστές αλλά σαν το υπερμέγιστο φυτό που είμαι κατάφερα να έχω ένα πολύ μεγάλο βαθμό που ίσως με βοηθήσει αύριο μεθαύριο αν υπάρχει ακόμα το δημόσιο. Αυτό που κέρδισα όμως είναι οι φίλοι μου .Τόσα πολλά άτομα και όμως τα καταφέραμε να είμαστε μαζί από το πρώτο εξάμηνο μέχρι και το τέλος ,υπήρξαν βέβαια δύο απώλειες αλλά είναι ασήμαντες θα έλεγα. Όχι γιατί δεν με πείραξε φυσικά με πείραξε και θα με πειράζει ίσως και για πάντα αλλά η μία κοπέλα όσο μακριά και αν είναι ,ταυτόχρονα είναι και τόσο κοντά , η αγαπημένη μου γειτονοπούλα και η με την άλλη μπορεί να τραβήξαμε διαφορετικούς δρόμους αλλά τα τρία χρόνια που χαρίσαμε ο ένας στον άλλον θα είναι για πάντα χαραγμένα μέσα μας και είμαι σίγουρος πως ποτέ δεν θα πάψει να με αγαπάει όπως και εγώ! Πω-πω γράφω και ήδη έχουν αρχίσει να με πιάνουν τα κλάματα. Αυτό λοιπόν το άρθρο είναι αφιερωμένο σε όλους εσάς που για τέσσερα χρόνια ήσασταν τα άσβηστα λαμπάκια της ζωής μου και όσο βρισκόμασταν μαζί στο Τ.Ε.Ι ομορφαίνατε την μέρα μου και την κάνατε πολύ καλύτερη από αυτήν που θα ήταν χωρίς εσάς και αν πραγματικά γύριζα τον χρόνο πίσω αυτήν την φορά επίτηδες δεν θα έγραφα καλά στις πανελλήνιες ώστε να σας συναντήσω στην Καστοριά. Ξέρω ότι όλα αυτά που γράφω ίσως να σας φαίνονται πολύ μελό και να λέτε που είναι ο κακός Γιάννης που γνωρίσαμε αλλά νομίζω ότι όλοι σας καταλάβατε ότι ο μόνος λόγος που σας πείραζα ήταν για να σας δείξω το πόσο σας αγαπώ και αν πότε σας έφερα σε δύσκολη θέση θέλω να ξέρετε ότι σας αγαπώ πολύ και είσαστε σημαντικό κομμάτι της ζωής μου. Ήσασταν ο μόνος λόγος που ήθελα να γυρίζω στην Καστοριά και όλοι σας είστε τόσο ξεχωριστοί που όποιος σας βάλει στην ζωή του μόνο κέρδος μπορεί να έχει από εσάς . Αγαπημένα μου λαμπάκια ,όσο και αν μας πονάει ξέρω ότι σιγά-σιγά εσείς ίσως να βρείτε ένα καλύτερο δέντρο και εγώ ίσως να βρω πιο όμορφα λαμπάκια. Να ξέρετε όμως κάτι ότι σας επιτρέπω να μην λάμπετε τόσο στην ζωή του μικρού σας δέντρου αλλά δεν σας επιτρέπω να σβήσετε ΠΟΤΕ.
Υ.Γ. Αυτό το άρθρο είναι αφιερωμένο στους ΚΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΣΥΜΦΟΙΤΗΤΕΣ που θα μπορούσε να ζητήσει κανείς :
1) Θεοδώρογλου Μυρτώ. Αγαπημένη Μυρούτω μπορεί να είσαι δολοφόνος της μόδας αλλά είσαι απίθανη.
2)Καλιάνδρας Γιάννης. Σε έναν κουτσομπόλη και πολύ "μαλάκα" αλλά και καλό φίλο.
3) Κωστοπούλου Ευτυχία. Εφούδα-Θρησκεία-Dj Lizzi και τόσααα άλλα τι να πω για σένα; Τα πάντα όλα και το ξέρεις ,ίσως ένα συγγνώμη και ένα σ’ αγαπώ να είναι αρκετά.
4) Μακρίδης Λάζαρος. Θα μπορούσα να πηγαίνω κάθε μέρα στο Τ.Ε.Ι στα μαθήματα των 8 (όταν ερχόσουν) και απλά να μου λες καλημέρα και να χαμογελάς. Το καλύτερο παιδί EVER.
5) Μπαλατσού Γεωργία. Το γνωστό σε όλους bebe που θα αγαπάω πολύ πολύ πολύ για πάντα φιλιά στην μαμά και στις ωραίες πίτες.
6) Νούλη Έλενα. Η πιο γλυκιά τσιγκούνα και γκρινιάρα που γνώρισα και νομίζω ότι θα γνωρίσω σε όλη μου την ζωή. Άρε Ελενάλντα.
7) Πλοιάκης Ανδρέας. Η αγαπημένη μου κολλημένη τυρόπιτα. Είμαι σίγουρος πως όλοι ζηλεύουν την γνώσεις σου στα παιχνίδια. Λίγο το skill να διορθώσεις και θα σε φθονούν και γι αυτό.
8) Συρμάς Ανδρέας. Για σένα τι να πρωτοπώ; Τόσα χρόνια ρε σιχαμένε παλιό Τσοκόντα !!!!Ακόμα δεν με βαρέθηκες; Εγώ πάντως ΟΧΙ. Κομπάζω που είμαι φίλος και τα ray-ban είναι γνωστή μάρκα παππουτσιών.
9) Τάχια Κατερίνα. Αχ το γλυκό και καλό Κατερινάκι που τους αγαπάει και το αγαπάνε όλοι.
10) Τραγοτσάλου Γιώτα. Η Pamela Tragotsalos μας έκανε την τιμή να φοιτήσει στο Τ.Ε.Ι Καστοριάς για να μας χαρίσει απίστευτες στιγμές.
11) Τόμου Λένα. Να και το μακρινό μας κορίτσι , το Canadian Girl, που όσο μακριά και αν είναι θα είναι πάντα στις καρδιές μας.
12) Τσιτσικλής Πασχάλης. Πασχαλίτσο και Flafouli πως μπορεί ένα άτομο να ταιριάζει με τόσους διαφορετικούς ανθρώπους; Έχεις το χάρισμα και είσαι και φαινόμενο αγόρι μου.
13) Τσοντσωνη Γεωργία. Το ξανθό μωρό πλέον είναι μελαχρινό αλλά κούκλα πάντα θα παραμένεις κροτίδα/πυροτέχνημα και όλα τα συναφή.
14) Τσότρα Χάιδω. Το κορίτσι ανέκδοτο ότι πιο κρύο έχετε ακούσει στην ζωή σας. Περιμέναμε δύο χρόνια για το τέλειο ανέκδοτο, Χαϊδούμπα.
Καλές γιορτές
Το αγαπημένο σας δεντράκι!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου